E-2 Yatırımcı Vizesi: Şartlar, Yatırım ve Başvuru Süreci

E-2 yatırımcı vizesi, ABD’de gerçek ve faal bir işletmeye önemli miktarda sermaye yatırarak bu işletmeyi yönetmek isteyen belirli ülke vatandaşlarına sunulan göçmen olmayan bir vize türüdür.

Türk vatandaşları E-2 vizesine başvurabilir. ABD Dışişleri Bakanlığının güncel anlaşmalı ülkeler listesine göre Türkiye’nin E-2 anlaşması 18 Mayıs 1990 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Türkiye için E-1 ticaret vizesinin geçmişi ise 1933 yılına dayanır; bu iki tarih birbirine karıştırılmamalıdır.

E-2 vizesi yalnızca ABD’de şirket kurmuş olmayı veya banka hesabında belirli miktarda para bulundurmayı yeterli kabul etmez. Yatırımın işletmeye bağlanmış olması, işletmenin gerçek ticari faaliyet yürütmesi, gelir veya ekonomik katkı oluşturması ve yatırımcının işletmeyi fiilen yönetmesi gerekir.

E-2 Yatırımcı Vizesi Nedir?

E-2, ABD ile gerekli ticaret veya yatırım anlaşmasına sahip bir ülkenin vatandaşının, ABD’deki bir işletmeye önemli miktarda yatırım yaparak o işletmeyi geliştirmesine ve yönetmesine imkân sağlayan geçici vize kategorisidir.

E-2 kapsamında üç temel başvuru profili bulunur:

• İşletmeye yatırım yapan ana yatırımcı

• E-2 işletmesinde yönetici veya denetleyici görev üstlenecek çalışan

• İşletmenin faaliyetleri için gerekli özel becerilere sahip kilit çalışan

Ana yatırımcı açısından temel amaç, sermayeyi pasif biçimde değerlendirmek değil, işletmenin faaliyetlerini geliştirmek ve yönlendirmektir. Yönetici ve kilit çalışan başvuruları ise yatırımcı başvurusundan farklı şartlara ve belge yapısına sahiptir.

E-2 Vizesi ile E-2 Statüsü Arasındaki Fark

E-2 vizesi ve E-2 statüsü aynı kavram değildir.

E-2 vizesi, ABD dışındaki bir büyükelçilik veya konsolosluk tarafından pasaporta yerleştirilen seyahat belgesidir. Geçerli vize, sahibine ABD sınır kapısına giderek E-2 kapsamında ülkeye giriş talebinde bulunma imkânı verir.

E-2 statüsü ise kişinin ABD’ye kabul edildiğinde veya ABD içinden statü değişikliği onaylandığında sahip olduğu yasal kalış durumudur.

Pasaporttaki vizenin geçerlilik tarihi, kişinin ABD’de ne kadar kalabileceğini tek başına göstermez. Kalış süresi giriş sırasında oluşturulan I-94 kaydındaki tarihe göre takip edilir. ABD sınır görevlisi her girişte ülkeye kabulü ve izin verilen kalış süresini ayrıca belirler.

ABD içinden E-2 statüsüne geçen bir kişinin pasaportuna otomatik olarak E-2 vizesi basılmaz. Kişi ABD’den ayrıldıktan sonra yeniden E-2 kapsamında giriş yapmak isterse konsolosluk üzerinden vize başvurusu yapması gerekebilir.

E-2 Vizesinin Temel Şartları

E-2 başvurusu birden fazla uygunluk şartının birlikte karşılanmasını gerektirir. Tek bir şartın güçlü olması, diğer önemli eksiklikleri otomatik olarak gidermez.

1. Anlaşmalı Ülke Vatandaşlığı

Ana yatırımcı, ABD ile E-2 anlaşması bulunan bir ülkenin vatandaşı olmalıdır. Türkiye bu ülkeler arasındadır. Yalnızca Türkiye’de ikamet etmek veya Türk şirketine sahip olmak yeterli değildir; vatandaşlık şartı esas alınır.

Çifte vatandaşlığı bulunan kişiler, başvurularını E-2 anlaşmasına uygun vatandaşlıkları üzerinden gerçekleştirebilir.

2. İşletmenin Uygun Ülke Uyruğuna Sahip Olması

ABD’deki işletmenin en az yüzde 50’sinin anlaşmalı ülke vatandaşlarına ait olması gerekir.

Örneğin E-2 başvurusu Türk vatandaşlığı üzerinden yapılıyorsa işletmenin en az yüzde 50’sinin Türk vatandaşlarına ait olması beklenir. Şirketin yalnızca Türkiye’de kurulmuş bir şirket tarafından yönetilmesi değil, gerçek nihai sahiplik yapısı önemlidir.

3. Yatırımın Önemli Miktarda Olması

ABD mevzuatında herkes için geçerli sabit bir E-2 yatırım alt sınırı bulunmaz.

Yatırımın yeterliliği değerlendirilirken yatırılan tutar, işletmenin toplam kurulma veya satın alınma maliyetiyle karşılaştırılır. Buna oransallık testi adı verilir.

Daha düşük maliyetli bir işletmede toplam maliyetin daha büyük bölümünün yatırılmış olması beklenebilir. Yüksek maliyetli işletmelerde ise daha düşük bir oranın, yatırımın toplam büyüklüğü nedeniyle yeterli görülmesi mümkün olabilir.

Ancak resmî kurallarda yüzde 50, yüzde 60 veya yüzde 75 gibi bütün işletmelere uygulanacak kesin oranlar bulunmaz. Her dosya işletmenin niteliğine ve toplam maliyetine göre değerlendirilir.

4. Sermayenin İşletmeye Bağlanmış Olması

Yatırım sermayesinin yalnızca bir banka hesabında beklemesi yeterli değildir. Paranın işletmenin kuruluşuna, satın alınmasına veya faaliyete geçirilmesine tahsis edilmiş olması gerekir.

Şu harcamalar yatırımın işletmeye bağlandığını gösterebilir:

• İşletme satın alma ödemeleri

• Ticari kira giderleri

• Ekipman ve makine alımları

• Ürün veya stok alımları

• Ruhsat ve lisans giderleri

• Yazılım ve teknik altyapı harcamaları

• İlk personel ve operasyon giderleri

• Franchise giriş bedelleri

• Pazarlama ve açılış giderleri

Geri alınabilir, işletmeye aktarılmamış veya serbestçe kullanılmaya devam edilen fonlar yatırım şartını karşılamayabilir.

5. Sermayenin Ticari Risk Altında Olması

E-2 yatırımında yatırımcının ticari kayıp yaşama ihtimalinin bulunması gerekir.

Yatırım başarısız olduğunda sermayenin hiçbir risk taşımadan yatırımcıya geri döneceği bir düzenleme, gerçek yatırım olarak değerlendirilmeyebilir. İşletmeye aktarılan fonun ticari başarıya bağlı olması ve yatırımcının gerçek ekonomik risk üstlenmesi beklenir.

Bu nedenle yatırım sözleşmeleri, emanet hesapları, işletme satın alma koşulları ve geri ödeme maddeleri dikkatle yapılandırılmalıdır.

6. İşletmenin Gerçek ve Faal Olması

E-2 işletmesi yalnızca kâğıt üzerinde kurulmuş bir şirket olamaz.

İşletmenin piyasaya gerçek ürün veya hizmet sunması beklenir. Şirket kuruluş belgesi ve vergi numarası tek başına yeterli değildir.

Gerçek faaliyeti gösterebilecek belgeler şunlardır:

• Ticari kira sözleşmesi

• İşletme ruhsatları

• Banka hesap hareketleri

• Müşteri sözleşmeleri

• Tedarikçi faturaları

• Satış kayıtları

• Çalışan bordroları

• İnternet sitesi ve pazarlama çalışmaları

• Sigorta poliçeleri

• Vergi ve muhasebe kayıtları

ABD Dışişleri Bakanlığı, E-2 işletmesinin gerçek ve çalışan ticari bir girişim olmasını açık bir uygunluk şartı olarak belirler.

7. İşletmenin Marjinal Olmaması

İşletmenin yalnızca yatırımcı ve ailesinin asgari geçimini sağlayacak düzeyde kalmaması gerekir.

İşletme mevcut durumda yeterli ekonomik kapasiteye sahip değilse gelecekte önemli ekonomik katkı oluşturacağını gösterebilir. Resmî değerlendirme ölçütlerine göre bu gelecekteki kapasitenin normal ticari faaliyetin başlamasından itibaren genel olarak beş yıl içinde gerçekleşebilir olması beklenir.

Marjinalite değerlendirmesinde şu unsurlar önem kazanabilir:

• Gelir ve kârlılık beklentileri

• Personel istihdam planı

• İşletmenin büyüme potansiyeli

• Pazarın gerçek büyüklüğü

• İş modelinin sürdürülebilirliği

• Finansal projeksiyonların dayanakları

• Yatırımcının işletme dışındaki gelirleri değil, işletmenin kendi ekonomik kapasitesi

Belirli sayıda çalışan istihdam etmeyi zorunlu kılan sabit bir E-2 kuralı yoktur. Ancak gerçekçi istihdam planı, işletmenin marjinal olmadığını göstermede önemli rol oynayabilir.

8. İşletmeyi Geliştirme ve Yönetme Yetkisi

Ana yatırımcının işletmeyi geliştirecek ve yönetecek konumda olması gerekir.

Bu şart çoğunlukla işletmedeki en az yüzde 50 sahiplik veya yönetim üzerinde fiilî kontrol yoluyla karşılanır. Eşit ortaklık yapılarında yönetim hakları, sözleşmeler ve karar alma mekanizması ayrıca incelenebilir.

Pasif ortaklık, yalnızca temettü alma veya işletme yönetimine katılmadan sermaye sağlama E-2 yatırımcı şartını karşılamayabilir.

9. Statü Sona Erdiğinde Ayrılma Niyeti

E-2 göçmen olmayan bir kategoridir. Başvuru sahibinin E-2 statüsü sona erdiğinde ABD’den ayrılma niyetini göstermesi gerekir.

Bu şart, kişinin gelecekte başka bir göçmenlik kategorisine hiçbir zaman başvuramayacağı anlamına gelmez. Ancak E-2 başvurusu kendi şartları içinde geçici bir statü talebi olarak değerlendirilir.

E-2 İçin Minimum Yatırım Tutarı Var mı?

Hayır. E-2 vizesi için resmî olarak belirlenmiş sabit bir minimum yatırım tutarı yoktur.

“En az 100.000 dolar yatırmak gerekir” veya “50.000 dolar kesinlikle yeterlidir” gibi ifadeler resmî kural değildir.

Önemli olan yalnızca yatırımın dolar değeri değil, şu soruların birlikte yanıtlanmasıdır:

• İşletmenin gerçek toplam maliyeti ne kadar?

• Yatırımcı bu maliyetin ne kadarını karşılıyor?

• Para işletmeye gerçekten aktarıldı mı?

• Yatırım ticari risk taşıyor mu?

• İşletme faaliyet gösterebilecek düzeyde finanse edildi mi?

• Yatırımcının işletmeye bağlılığı yeterince güçlü mü?

• İşletmenin ekonomik katkı oluşturma ihtimali var mı?

ABD Dışişleri Bakanlığının güncel E-2 talimatları, yatırım değerlendirmesinde sabit dolar sınırı veya kesin yatırım yüzdesi bulunmadığını açıkça belirtir.

Hangi İşletmeler E-2 İçin Uygun Olabilir?

E-2 yalnızca büyük fabrikalar veya yüzlerce çalışanı bulunan şirketler için kullanılmaz.

Şartları karşılaması hâlinde şu işletme modelleri değerlendirilebilir:

• Restoran ve kafe

• Perakende mağazası

• E-ticaret operasyonu

• Lojistik veya taşımacılık şirketi

• Yazılım ve teknoloji şirketi

• Dijital hizmet işletmesi

• Üretim veya atölye

• Otomotiv hizmetleri

• Temizlik ve bakım şirketi

• Eğitim veya danışmanlık işletmesi

• Franchise işletmesi

• Mevcut bir işletmenin satın alınması

İşletmenin sektörü tek başına uygunluk sağlamaz. Düşük giderli bir danışmanlık şirketi de E-2 alabilir; yüksek maliyetli bir restoran da yetersiz hazırlanmışsa reddedilebilir.

Asıl değerlendirme; işletmenin gerçekliği, yatırımın büyüklüğü, ekonomik kapasitesi ve yatırımcının yönetim rolü üzerinden yapılır.

Gayrimenkul Yatırımı E-2 Sağlar mı?

Yalnızca ev, arsa veya ticari mülk satın almak genellikle E-2 için yeterli değildir. Çünkü yalnızca değer artışı veya kira geliri beklenen pasif yatırımlar, gerçek ve faal ticari işletme şartını karşılamayabilir.

Buna karşılık çalışanları, müşteri hizmetleri, aktif yönetimi ve gerçek ticari operasyonu bulunan bir gayrimenkul yönetimi veya geliştirme şirketi farklı değerlendirilebilir.

Burada belirleyici olan taşınmazın kendisi değil, işletmenin aktif ticari faaliyetidir.

Franchise Satın Alarak E-2 Alınabilir mi?

Franchise satın almak E-2 açısından mümkün bir iş modeli olabilir. Ancak franchise sözleşmesi tek başına vize sağlamaz.

Şu noktalar yine incelenir:

• Yatırım tutarının işletmenin maliyetine oranı

• Franchise bedelinin ve diğer giderlerin ödenmesi

• İşletme lokasyonunun hazır olması

• Ruhsat ve izinler

• Personel ve faaliyet planı

• Fon kaynağı

• İşletmenin marjinal olmaması

• Yatırımcının gerçek yönetim yetkisi

Franchise markasının bilinirliği, başvurunun otomatik olarak onaylanacağı anlamına gelmez.

Fon Kaynağı Neden Önemlidir?

Yatırımda kullanılan paranın yasal yollardan elde edildiği ve yatırımcıya ait olduğu gösterilmelidir.

Sadece paranın ABD’deki şirket hesabına aktarılmış olması yeterli olmayabilir. Sermayenin ilk ortaya çıktığı noktadan işletmeye ulaşmasına kadar izlenebilir bir belge zinciri kurulmalıdır.

Yaygın fon kaynakları şunlardır:

• Maaş ve kişisel birikimler

• Şirket kazancı veya kâr payı

• Gayrimenkul satışı

• Şirket veya hisse satışı

• Miras

• Aile içi bağış

• Belgelenebilir borç

• Başka bir yatırımın satışı

Örneğin gayrimenkul satışından elde edilen sermaye kullanılıyorsa yalnızca banka bakiyesi değil; tapu, satış sözleşmesi, ödeme hareketi ve paranın ABD’deki işletmeye transferi birlikte gösterilmelidir.

Fonun hesaplar arasında çok sayıda transferle dolaştırılması yasak değildir. Ancak her hareketin belgelenebilmesi gerekir.

E-2 İş Planı Nasıl Olmalı?

Mevzuatta her başvuru sahibinin kullanmak zorunda olduğu tek tip bir “beş yıllık iş planı formu” bulunmaz.

Buna rağmen iş planı, özellikle yeni işletmelerde şu şartları açıklamak için önemli bir belgedir:

• İşletmenin gerçek ticari modeli

• Hedef müşteri kitlesi

• Pazar büyüklüğü

• Rekabet koşulları

• Başlangıç giderleri

• Gelir ve gider tahminleri

• Nakit akışı

• Personel planı

• Yatırımcının görevleri

• İşletmenin neden marjinal olmayacağı

Resmî E-2 değerlendirmesinde işletmenin gelecekteki ekonomik kapasitesinin genel olarak beş yıl içinde gerçekleşebilir olması incelenebildiğinden, birçok dosyada beş yıllık finansal projeksiyon kullanılır.

Projeksiyonlar yalnızca yüksek gelir rakamları yazılarak hazırlanmaz. Tahminlerin sektör verileri, fiyatlandırma, müşteri kapasitesi, personel giderleri ve işletmenin gerçek operasyon planıyla uyumlu olması gerekir.

Türkiye’den E-2 Başvurusu Nasıl Yapılır?

Türkiye’den yapılan konsolosluk başvurusu genel olarak şu aşamalardan oluşur:

1. İşletme ve Uygunluk Analizi

İşletmenin E-2 şartlarına uygunluğu, yatırım bütçesi, ortaklık yapısı ve başvuru sahibinin rolü değerlendirilir.

2. Şirketin Kurulması veya Satın Alınması

ABD’de yeni bir şirket kurulabilir, mevcut bir işletme satın alınabilir veya uygun şekilde yapılandırılmış bir franchise alınabilir.

Yalnızca LLC veya başka bir şirket türü kurmak E-2 için yeterli değildir.

3. Sermayenin Yatırıma Dönüştürülmesi

Fonlar işletme hesabına aktarılır ve gerekli ticari harcamalar yapılır. Yatırımın önemli bölümü işletmenin kurulması veya faaliyete geçirilmesi için bağlanır.

4. Fon Kaynağı Dosyasının Hazırlanması

Sermayenin kaynağını ve transfer zincirini gösteren belgeler hazırlanır.

5. İşletme Belgelerinin Toplanması

Şirket kuruluşu, sahiplik, kira, ekipman, lisans, banka, müşteri, tedarikçi ve faaliyet belgeleri düzenlenir.

6. DS-160 Formunun Doldurulması

Ana E-2 yatırımcısı DS-160 formunu doldurur.

ABD Dışişleri Bakanlığına göre ana E-2 yatırımcısının ayrıca DS-156E doldurması gerekmez. Ancak E-2 işletmesine yönetici, denetleyici veya kilit çalışan olarak gidecek kişiler için DS-160 ile birlikte DS-156E formu gerekir.

7. Başvuru Ücretinin Ödenmesi

E kategorisi vize başvurularında güncel MRV işlem ücreti 315 ABD dolarıdır. Bu ücret başvurunun değerlendirilmesi için alınır, iade edilmez ve vize onayı sağlamaz.

8. Konsolosluk Talimatlarının Uygulanması

Başvuru yapılacak temsilciliğin E vizesine özgü belge formatı, dosya yükleme yöntemi ve randevu talimatları izlenir.

ABD’nin Türkiye sayfasına göre Ankara Büyükelçiliği ve İstanbul Başkonsolosluğu göçmen olmayan vize hizmeti sunmaktadır. Ancak E vizesi başvuru noktası ve teslim yöntemi için başvuru tarihindeki güncel temsilcilik talimatları esas alınmalıdır.

9. Mülakata Katılım

Konsolosluk görevlisi yatırımın niteliği, işletmenin faaliyeti, fon kaynağı, yönetim rolü ve büyüme planı hakkında sorular yöneltebilir.

Cevapların başvuru formu ve dosyadaki belgelerle uyumlu olması önemlidir.

E-2 Başvurusunda Gerekli Belgeler

Kesin belge listesi işletmeye ve başvuru sahibine göre değişir. ABD Dışişleri Bakanlığı da bütün E-2 başvuruları için geçerli tek bir destekleyici belge listesinin oluşturulamayacağını belirtir.

Dosyada genel olarak şu belge grupları bulunabilir:

Kişisel Belgeler

• Geçerli pasaport

• DS-160 onay sayfası

• Fotoğraf

• Özgeçmiş

• Eğitim ve mesleki deneyim belgeleri

• Önceki ABD vizeleri

• Evlilik ve çocuk belgeleri

Şirket ve Sahiplik Belgeleri

• Şirket kuruluş belgesi

• Ortaklık sözleşmesi

• Hisse dağılımı

• Şirket kayıtları

• Vergi numarası

• Organizasyon şeması

• Yönetim yetkilerini gösteren belgeler

Yatırım Belgeleri

• Banka transferleri

• İşletme satın alma sözleşmesi

• Franchise sözleşmesi

• Ticari kira

• Ekipman faturaları

• Stok ve envanter kayıtları

• Ruhsat ve izin giderleri

• İşletme hesabı hareketleri

Faaliyet Belgeleri

• Müşteri sözleşmeleri

• Satış faturaları

• Tedarikçi kayıtları

• Personel belgeleri

• Bordrolar

• Sigorta

• İnternet sitesi

• Reklam ve tanıtım çalışmaları

• Vergi beyannameleri

Fon Kaynağı Belgeleri

• Kişisel banka dökümleri

• Maaş ve gelir kayıtları

• Şirket mali tabloları

• Tapu ve satış belgeleri

• Kâr dağıtım kararları

• Miras belgeleri

• Bağış sözleşmeleri

• Transfer dekontları

İş Planı

• Pazar analizi

• İş modeli

• Yatırım bütçesi

• Gelir ve gider tahminleri

• Nakit akışı

• Personel planı

• Yatırımcının görev tanımı

ABD İçinden E-2 Statüsüne Geçilebilir mi?

ABD’de geçerli başka bir göçmen olmayan statüyle bulunan kişiler, şartları karşılamaları hâlinde USCIS üzerinden E-2 statüsü talep edebilir.

E-2 yatırımcılar için statü değişikliği veya süre uzatma işlemleri genel olarak Form I-129 üzerinden yürütülür. Başvurunun mevcut statü sona ermeden yapılması ve kişinin statü şartlarını ihlal etmemiş olması önemlidir.

Statü değişikliği onaylanmadan E-2 işletmesinde izinsiz çalışmaya başlanmamalıdır.

ABD içinden alınan E-2 statüsü pasaporttaki vize değildir. Kişi ABD’den ayrıldığında geri dönebilmek için konsolosluktan E-2 vizesi almak zorunda kalabilir.

USCIS başvurularındaki I-129 ve isteğe bağlı hızlandırılmış işlem ücretleri zaman içinde değişebilir. Güncel toplam, başvurunun türü ve işletmenin durumuna göre USCIS ücret çizelgesinden kontrol edilmelidir.

B1/B2 Vizesinden E-2’ye Geçiş

B1/B2 statüsündeki kişi ABD’de işletme fırsatlarını araştırabilir veya sınırlı hazırlık faaliyetleri yürütebilir. Ancak ziyaretçi statüsüyle işletmede fiilen çalışamaz.

Geçerli statü içinde E-2 statü değişikliği talep edilmesi bazı durumlarda mümkün olabilir. Bununla birlikte kişinin ABD’ye giriş amacı, yatırımın ne zaman planlandığı, statü şartlarına uyup uymadığı ve faaliyetlerin çalışma sayılıp sayılmadığı dikkatle değerlendirilmelidir.

Herkes için güvenli kabul edilen sabit bir bekleme süresi yoktur. Başvurunun yalnızca belirli sayıda gün beklendiği için uygun hâle geldiği düşünülmemelidir.

F-1 veya H-1B Statüsünden E-2’ye Geçiş

Geçerli F-1 veya H-1B statüsündeki kişiler, E-2 şartlarını karşılamaları ve statülerini ihlal etmemeleri durumunda ABD içinden statü değişikliği talep edebilir.

E-2 statüsü başladığında kişinin çalışma yetkisi E-2 işletmesindeki izin verilen faaliyetle sınırlı olur. Önceki çalışma veya eğitim statüsünün sona ermesi, kişinin diğer faaliyetlerini de etkileyebilir.

J-1 Statüsünden E-2’ye Geçiş

J-1 sahiplerinde 212(e) kapsamındaki iki yıllık ülkeye dönme şartı özellikle kontrol edilmelidir.

USCIS’in güncel politika açıklamasına göre 212(e) şartına tabi ve bu şartı yerine getirmemiş veya muafiyet almamış bir J-1 sahibi, ABD içinde yalnızca sınırlı kategorilere statü değiştirebilir. E-2 bu istisnalar arasında değildir. Bu nedenle 212(e) kapsamındaki bir kişinin ABD içinde doğrudan E-2 statüsüne geçebileceği yönündeki genel bilgi doğru değildir.

E-2 Vizesi Ne Kadar Geçerlidir?

Türkiye için güncel karşılıklılık tablosunda E-2 vizesi:

• Ek karşılıklılık ücreti olmadan

• Çok girişli

• 60 aya kadar geçerli

olarak gösterilmektedir. Bu süre beş yıla karşılık gelir.

Ancak beş yıllık vize, ABD’de kesintisiz beş yıl kalma hakkı değildir.

Vize, geçerli olduğu süre içinde ABD sınırına seyahat edilmesini sağlar. Her girişte verilen kalış süresi I-94 kaydında görülür. E-2 sahipleri girişte çoğunlukla iki yıla kadar E-2 statüsü alabilir; esas alınması gereken tarih her zaman güncel I-94 kaydıdır.

E-2 Vizesi Yenilenebilir mi?

İşletme E-2 şartlarını koruduğu sürece yeniden başvuru yapılabilir. Ancak yenileme otomatik değildir.

Her yeni başvuruda işletmenin güncel durumu yeniden değerlendirilir:

• İşletme hâlen faal mi?

• Gelir veya ekonomik katkı oluşturuyor mu?

• Vergi ve şirket kayıtları düzenli mi?

• Yatırımcı işletmeyi yönetiyor mu?

• Personel ve büyüme planı ne ölçüde gerçekleşti?

• İşletme marjinal olmama şartını karşılıyor mu?

• Sahiplik yapısı E-2 şartlarına uygun mu?

Vize yenilemelerinde genel olarak yeniden DS-160 doldurulur ve başvuru süreci tekrar yürütülür.

E-2 Yatırımcısının Eşi Çalışabilir mi?

E-2 yatırımcısının eşi ve 21 yaşından küçük, evli olmayan çocukları bağımlı statüyle başvurabilir.

E-2 eşleri, uygun E-2S statüsü ve I-94 kaydıyla statüye bağlı çalışma yetkisine sahip olabilir. USCIS ve CBP, çalışma yetkisine sahip E sınıfı eşler için E-2S kabul kodunu kullanmaktadır.

Eşin çalışma alanı ana yatırımcının şirketiyle sınırlı değildir. Ancak çalışma yetkisinin ispatında güncel I-94 kaydındaki sınıflandırma kontrol edilmelidir.

Çocuklar eğitim alabilir ancak yalnızca E-2 bağımlı çocuk statüsüne dayanarak çalışma yetkisi kazanmaz. Çocuk 21 yaşına geldiğinde bağımlı E-2 statüsünü kaybedebileceği için başka bir uygun statüye geçiş planı gerekebilir.

E-2 Kilit Çalışan Vizesi Nedir?

E-2 işletmesi yalnızca yatırımcı için değil, bazı çalışanlar için de E-2 başvurusu yapabilir.

Çalışan şu kategorilerden birine girebilir:

• Yönetici

• Denetleyici

• İşletmenin faaliyetleri için gerekli özel becerilere sahip kilit çalışan

Standart mesleki deneyim veya iyi bir çalışan olmak tek başına kilit çalışan şartını karşılamaz. Çalışanın becerilerinin işletme için neden özel önem taşıdığı, görevin neden sıradan bir pozisyon olmadığı ve ABD’deki operasyonla ilişkisi açıklanmalıdır.

Yönetici, denetleyici veya kilit çalışan başvurularında DS-160 yanında DS-156E de sunulur.

E-2 Başvurularında Sık Yapılan Hatalar

Başvurularda karşılaşılabilecek temel sorunlar şunlardır:

• Bankada bekleyen parayı yatırım olarak göstermek

• Yatırımı işletmenin gerçek maliyetine göre yetersiz bırakmak

• Fon kaynağını belgeleyememek

• Şirket kurmayı gerçek faaliyetle karıştırmak

• Sahiplik zincirini açıklayamamak

• İşletmeyi yalnızca yatırımcının geçimini sağlayacak ölçekte bırakmak

• Gerçekçi olmayan gelir projeksiyonları sunmak

• Personel planını işletme kapasitesiyle uyumsuz hazırlamak

• Yatırımcının yönetim rolünü açıklayamamak

• Pasif gayrimenkul yatırımını aktif işletme olarak sunmak

• Formlar ile mali belgeler arasında farklı rakamlar kullanmak

• Transfer tarihlerini yanlış beyan etmek

• Sahte sözleşme, fatura veya ticari faaliyet belgesi kullanmak

• ABD içindeki mevcut statünün şartlarını ihlal etmek

E-2 incelemesinde konsolosluk görevlisi; anlaşmalı ülke vatandaşlığı, gerçek yatırım, faal işletme, yatırımın büyüklüğü, marjinalite ve yönetim şartlarını ayrı ayrı değerlendirir.

E-2 Vizesi Green Card Sağlar mı?

E-2 vizesi doğrudan Green Card vermez ve belirli bir sürenin sonunda kendiliğinden kalıcı oturuma dönüşmez.

E-2 yatırımcısı, bağımsız olarak başka bir göçmenlik kategorisinin şartlarını karşılıyorsa ayrı bir Green Card süreci değerlendirebilir.

Olası kategoriler arasında şunlar bulunabilir:

• Çok uluslu yönetici veya üst düzey çalışan kategorileri

• İleri derece veya istisnai yetenek temelli başvurular

• Ulusal çıkar muafiyeti

• EB-5 yatırımcı programı

• İşveren sponsorluğu

• Uygun aile ilişkisine dayalı başvuru

Her kategorinin E-2’den bağımsız şartları vardır. E-2 işletmesinin varlığı tek başına bu kategorilerden birine uygunluk sağlamaz.

Örneğin EB-5, gerekli sermaye yatırımının yanında en az 10 uygun ABD çalışanı için kalıcı tam zamanlı iş oluşturulmasını gerektiren ayrı bir göçmen yatırımcı programıdır.

ABD göçmenlik sisteminde aile, iş, yatırım ve diğer kategoriler ayrı başvuru temelleri olarak değerlendirilir.

Sonuç

E-2 yatırımcı vizesi, Türk girişimcilerin ABD’de işletme kurması, satın alması veya büyütmesi için önemli seçeneklerden biridir. Ancak yalnızca şirket kurmak veya belirli miktarda para transfer etmek vize için yeterli değildir.

Başarılı bir dosyada şu unsurlar birlikte açıklanmalıdır:

• Türk vatandaşlığı ve uygun işletme sahipliği

• Önemli ve orantılı yatırım

• Ticari risk altına alınmış sermaye

• Yasal ve izlenebilir fon kaynağı

• Gerçek ve faal işletme

• Marjinal olmayan ekonomik kapasite

• Yatırımcının yönetim rolü

• Tutarlı iş planı ve finansal veriler

• Doğru başvuru formu ve belge düzeni

E-2 için sabit bir minimum yatırım tutarı bulunmaz. Türkiye vatandaşlarına düzenlenebilecek E-2 vizesi güncel karşılıklılık tablosunda çok girişli ve 60 aya kadar geçerli görünmektedir. Ancak vizenin geçerlilik süresiyle ABD’de izin verilen kalış süresi farklıdır.

Başvuru sahibinin karar vermesi gereken ilk konu “ne kadar para yatırmalıyım?” değil, seçilen işletmenin E-2 şartlarını gerçek ve belgelenebilir şekilde karşılayıp karşılamadığıdır.